کریستوبال بالنسیاگا اولین مغازه خود را در سن سباستین اسپانیا در سال 1919 افتتاح کرد. این مغازه به سرعت توسعه یافت و در شهرهای مختلف از جمله مادرید شعبه افتتاح کرد. طراحی های وی توسط اشخاص مهمی از جمله خاندان سلطنتی اسپانیا خریداری می شد اما با شروع جنگ های داخلی اسپانیا او مجبور به نقل مکان به پاریس شد.

در 1937 او مغازه اش در پاریس را افتتاح کرد و نمایش های مد برگزار کرد که به سرعت مورد توجه و استقبال قرار گرفت و روزنامه ها و منتقدان از آثار وی به عنوان انقلابی در صنعت مد یاد کردند. حتی در طول جنگ جهانی دوم مشتری ها خطر سفر به اروپا را به جان می خریدند تا از مغازه های بالنسیاگا دیدار و خرید کنند.

در طول سال ۱۹۵۰، گل‌های درخت مد و طراحی، به میوه‌هایی همانند کریستین دیور و کوکو شانل تبدیل شده بود که هر یک از آن‌ها به نمادی از برند خودشان تبدیل شده بودند؛ اما همه این تازه‌کاران دنیای مد، یک نفر را الگوی خودشان قرار داده بودند و او کسی نبود جز کریستوبال بالنسیاگا. او همیشه به عنوان «سلطان مد» میان بقیه شناخته شده بود. پادشاهی او در اسپانیا بود ولی جنگ داخلی باعث شد که او به فرانسه برود در آنجا پادشاهی خودش را احیا کند.

بالنسیاگا مفاهیم جدیدی وارد دنیای مد کرد، از جمله این مفاهیم که تا قبل از او در این عرصه بی معنی بود، طراحی ساختاری در لباس بود. بالنسیاگا کسی بود که می‌توانست ایده‌های خودش را از روی کاغذ به پارچه بیاورد و آن‌ها را بدوزد. مهارت‌های او در طراحی و پیشینه‌ای که از کودکی با خود داشت، باعث شد در مرکز توجه، علاقه‌مندان به مد قرار بگیرد. او در سال ۱۹۵۰، طراحی لباس‌های زنانه را به‌طورکلی تغییر داد و بیشتر روندهای مد و طراحی که مشاهده می‌کنیم، تقلیدی ساده از کارهای او است. بزرگان طراحی دنیا از او تقلید کردند و لباس‌هایی خاص برای برند خود دست و پا کردند اما همیشه از منبع الهام خودشان به نیکی یادکردند.

در طول سال‌های اخیر، موزه‌های مختلفی در فرانسه و اسپانیا برای گرامی داشت یاد و خاطره این طراح بزرگ دنیای مد، مراسم یادبود برگزار می‌کنند. مراسمی که در آن بزرگانی از دنیای مد و طرفداران طراحی‌های بالنسیاگا دوباره به دورهم جمع می‌شوند تا فراموش نکند، خلاقیت در طراحی لباس‌های امروزی فقط و فقط با وجود بالنسیاگا امکان‌پذیر بود.

اما دوره اصلی موفقیت وی بعد از جنگ جهانی آغاز شد. فرم های روان و پیشروی وی جریانی متفاوت از جریان غالب دیور را به وجود آورده بود. او کمر را از لباس ها حذف کرده بود و دو دهه قبل از ایو سن لورن به فرم های راست روی آورده بود. در سال 1955 او لباس تونیک را ابداع کرد. دامن های پفی در سال 1957 نیزاز ابداعات کریستوبال بالنسیاگا بود که هنوز هم جزو فرم های مدرن و ماندگار و از نماد های برند وی به شمار می رود. در دهه شصت میلادی او لباس عروسی ملکه بلژیک را طراحی کرد. همچنین لباس های وی محبوب جکی کندی بانوی اول آمریکا نیز بود.

کریستوبال بالنسیاگا خود را با طرز فکر متفاوت و شکستن قوانین به جهانیان شناساند و ماندگار شد. او در سال 1968 کار خود را تعطیل کرد و 4 سال بعد در 87 سالگی درگذشت. بالنسیاگا تا سال 1986 عملا وجود نداشت تا این که در این سال جکی بوگارت مالکیت آن را به عهده گرفت و مجددا بازگشایی کرد. در سال های بعد طراحان مختلفی به بالنسیاگا وارد و خارج شدند تا این که در 1992 طراح هلندی جوزپوس تیمیستر اعتبار بالنسیاگا را به آن برگرداند و در المپیک 1992 لباس تیم فرانسه را طراحی کرد.

از سال 1997 بالنسیاگا با سرپرستی نیکولاس گسکوئر در زمینه لباس زنانه و مردانه فعالیت می کرد. او یک طراح خود آموخته بود که نزد چهره هایی مثل ژان پل گوتیه دوره دیده بود و کارهای وی توجه سلبریتی هایی مثل مدونا و سیناد اوکانر را برانگیخت. او لباس های افرادی مثل جنیفر کانلی و نیکول کیدمن را برای مراسم اسکار 2006 طراحی کرد. در سال 2012 بالنسیاگا اعلام کرد که قرار است به همکاری 15 ساله اش با گسکوئر پایان دهد. پس از آن الکساندر وانگ سه سال مدیریت طراحی این برند را بر عهده داشت و از سال 2015 دمنا جواسالیا به این سمت منصوب شده است.

کریستوبال بالنسیاگا متولد شهر گتاریا، شهر ماهیگیری که در سرزمین باسک، اسپانیا قرار دارد است. تاریخ تولد او ۲۱ ژانویه ۱۸۹۵ ثبت شده است. مادرش خیاط بود و او از همان دوران کودکی بیشتر زمان خودش را در میان پارچه و صدای چرخ‌های خیاطی گذراند. او در ۱۲ سالگی به عنوان یک شاگرد مغازه وارد شغل خیاطی شد. او با اینکه یک نوجوان و تازه‌کار در خیاطی بود اما طرفداران خودش را پیدا کرده بود، از جمله طرفداران او افراد ثروتمند، شهر گتاریا بودند که به شدت از طراحی‌های او دفاع می‌کردند. یکی از همین افراد، بالنسیاگا را به مادرید فرستاد تا آموزش‌های لازم برای خیاطی را به صورت حرفه‌ای، فرا بگیرد. بالنسیاگا از جمله معدود طراحانی بود که به سختی راه مد و فشن را جلو رفته و با دست خودش دوخت و دوز و طراحی انجام می‌داد.

کریستوبال بالنسیاگا به عنوان یک طراح مد اسپانیایی توانست جای خودش را در میان بزرگان زمانه خودش پیدا کند و در اسپانیا به عنوان طراح مد موفق بود. در ادامه موفقیت‌های خودش اولین بوتیک خودش را در سال ۱۹۱۹ در شهر سن سباستین بازگشایی کرد. بعدها توانست که زیرمجموعه‌هایی در مادرید و بارسلونا نیز تأسیس کند. خانواده سلطنتی و اشراف‌زادگان مشتاقانه طراحی‌های او را دنبال می‌کردند. هم‌زمان با شروع جنگ داخلی اسپانیا، او مجبور شد که مغازه خودش را موقتاً تعطیل کند و به پاریس برود. او در سال ۱۹۳۷ اولین خانه مد خودش را در پاریس بازگشایی کرد.

با این حال، در دوران جنگ و پس از آن، دود و گردوخاک ویرانه‌های اسپانیا، جلوه درخشان کارهای او را به درستی نشان نمی‌دادند؛ اما سال‌ها بعد از جنگ، او خیاطی و دوختن لباس را با تغییرات اساسی روبه‌رو کرد. بالنسیاگا متد جدیدی را برای دوختن کمر و شانه‌های لباس‌های زنانه عرضه کرد. در سال ۱۹۵۵ لباسی تونیک طراحی کرد که سال‌ها بعد به عنوان یکی از متدهای لباس شب بانوان استفاده می‌شد. سال ۱۹۵۹ اوج قدرت و شکوفایی طراحی‌های او بود. در این سال‌ها کت‌هایی با دوختی شبیه به کیمونو های ژاپنی خاص او، طرفداران زیادی پیدا کرده بود.

سال ۱۹۶۰ او لباس عروسی ملکه فابیولای بلژیک را زمانی که با پادشاه بودوئن ازدواج کرد، طراحی و دوخت که بعداً ملکه این لباس را به عنوان یک هدیه به یکی از بنیادهای خیریه بلژیک اهدا کرد. او در کلاس‌های آموزش خیاطی و مد درس می‌داد و این کلاس‌ها الهام‌بخش بسیاری از طراحان دیگر نظیر اسکار دلارنتا، امانوئل اونگارو و بسیاری دیگر از طراحان نام آشنای دنیای مد شد. او علاوه بر خیاطی علاقه زیاد به مجسمه‌سازی و آثار هنری داشت به‌طوری‌که در سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ بیشتر اوقات فراغت خودش را به ساختن مجسمه‌های هنری سپری کرد.

آثار او در مجسمه‌سازی هم همانند طراحی‌هایش خاص و زیبا بودند. کریستوبال بالنسیاگا بعد از سی سال کار در پاریس خانه مد خودش را در سال ۱۹۶۸ بست و در سن ۷۴ سالگی ترجیح داد که خانه‌نشین شود و استراحت کند. پس از این کار، با از کار افتادن قلب خانه‌های مد بالنسیاگا، دیگر شعبه‌های او در بارسلونا، پاریس و مادرید یکی پس از دیگری به کار خودشان پایان دادند. کریستوبال بالنسیاگا در تاریخ ۲۳ مارس ۱۹۷۲ در خاوه آ اسپانیا چشم از جهان فرو بست. پس از مرگش، خانه مد او، تحت هدایت (Demna Gvasalia) اداره شد و هم اکنون یکی از زیرمجموعه‌های کرینگ، شرکت هلدینگ چندملیتی و فرانسوی است که درزمینهٔ طراحی، تولید و توزیع کالاهای لوکس، ورزشی و مدیریت فروشگاه‌های خرده‌فروشی فعالیت می‌نماید.