نگاهی به طراحی لباس سریال “پیکی بلایندرز”

سریال «پیکی بلایندرز» نه تنها به خاطر داستان جذاب و بازی‌های درخشانش، بلکه به خاطر طراحی لباس منحصربه‌فرد و تاثیرگذار خود نیز شهرت دارد. این طراحی‌ها به شکلی استادانه، نه تنها شخصیت‌ها را به مخاطب معرفی می‌کنند، بلکه فضا، دوره زمانی، و طبقه اجتماعی آن‌ها را نیز به تصویر می‌کشند.

درباره یک گروه گانگستری در قرن بیستم میلادی در لندن، قلب انگلستان و شهر بیرمنگام است. طراحی لباس این فیلم برعهده آلیسون مک‌کاش است. در طراحی لباس این فیلم، که زندگی طبقه‌های مختلف اجتماعی در انگلستان قرن بیستم در آن تصویر به‌کشیده شده، نکات خوبی رعایت شده که در این مطلب با شما درمیان می‌گذاریم.

۱. بازگشت به ریشه‌ها: اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰

• دوره زمانی: داستان در دوران پس از جنگ جهانی اول در بیرمنگام انگلیس اتفاق می‌افتد، زمانی که مد تحت تاثیر عوامل مختلفی چون محدودیت‌های جنگ، تغییرات اجتماعی و بازگشت سربازان بود.
• الهام از مد تاریخی: لباس‌ها به‌شدت از مد آن دوران الهام گرفته شده‌اند؛ از کت‌های سه تکه (three-piece suits) با جلیقه‌های طرح‌دار گرفته تا کلاه‌هایی مانند «اشکوبی» (newsboy cap) یا «پیکد اوی» (peaked cap).

۲. شخصیت‌پردازی از طریق لباس

• خانواده شلبی (The Shelby Family):
  خانواده شلبی اکثرا از استایل مونوکروم استفاده می‌کنند، اما برخلاف برخی برادران شلبی، مثل آرتور و جان، که گاهی پیراهن یا کراوات رنگی دارند، معمولا تامی را با لباس‌های رنگی نمی‌بینید. درواقعیت، بسیاری از مردم در آن زمان، لباس‌های رنگی می‌پوشیدند، بنابراین استفاده از رنگ‌های سفید و مشکی برای تامی شلبی، با قصد نشان دادن درون این شخصیت است. درضمن استفاده از این رنگ‌ها نشان‌دهنده این است که تامی، نه از طبقه بالای جامعه و نه پایین است. کت‌های تامی، بسیار لاکچری هستند، اما رنگ‌هایش باعث می‌شود که تامی به طبقه پایین نزدیک‌تر شود.
• تامی شلبی: او نماد قدرت، جاه‌طلبی و تحول است. لباس‌های تامی از کت و شلوارهای خاکستری و قهوه‌ای تیره در اوایل سریال، به سمت کت و شلوارهای بسیار شیک‌تر، یقه انگلیسی (three-piece suits) با پارچه‌های مرغوب، کراوات‌های ابریشمی و کلاه شلبی (flat cap) شیک‌تر در فصل‌های بعدی تغییر می‌کند. او همیشه منظم و با دقت لباس می‌پوشد، که نشان‌دهنده‌ی نظم درونی (یا تلاش برای نظم) و موقعیت رو به رشد اوست. رنگ‌های تیره و عمدتاً خاکستری، آبی نفتی و قهوه‌ای، حس جدیت و قدرت را منتقل می‌کنند.
• آرتور شلبی: لباس‌های آرتور اغلب کمی شلخته‌تر و خشن‌تر از تامی است. او بیشتر از پارچه‌های سنگین‌تر و بافت‌های خشن‌تر استفاده می‌کند. گاهی یقه‌های بازتر و کراوات‌های شل‌تر دارد که نشان‌دهنده‌ی طبیعت دمدمی‌مزاج و اغلب خشمگین اوست.
• پالی شلبی: زن قدرتمند خانواده، همیشه با ظرافت و وقار خاصی لباس می‌پوشد. استفاده از پارچه‌های سنگین، رنگ‌های تیره (مثل زرشکی، سبز تیره، مشکی)، جواهرات سنگین و کلاه‌های بزرگ و تزئین‌شده، او را به زنی مرموز، باابهت و همچنان زنی از طبقه کارگر اما با روحیه‌ای اشرافی نشان می‌دهد.
• شخصیت‌های دیگر:
• گریس (Grace): لباس‌های گریس در ابتدا ساده‌تر و در عین حال بسیار شیک و زنانه هستند، که با موقعیت او به عنوان یک زن طبقه متوسط و با ظرافت در تعارض با دنیای خشن شلبی‌هاست. در ادامه، با ورود به دنیای تامی، لباس‌هایش گاهی تحت تاثیر قرار می‌گیرند اما وقار خود را حفظ می‌کنند.
• شخصیت‌های دشمن یا رقیب: طراحی لباس آن‌ها نیز معمولاً نشان‌دهنده‌ی طبقه اجتماعی یا هویت خاص آن‌هاست. مثلاً لباس‌های گران‌قیمت و براق قماربازان یا لباس‌های فرمال‌تر سیاستمداران.

۳. جزئیات کلیدی طراحی لباس:

• کت و شلوارهای سه‌تکه (Three-piece suits): این مورد یک امضای اصلی برای مردان خانواده شلبی است. جلیقه‌ها اغلب با پارچه‌های طرح‌دار یا رنگ‌های متضاد انتخاب می‌شوند که جزئیات را برجسته می‌کنند.
• کلاه‌ها: کلاه جزئی جدا نشدنی از استایل مردان شلبی است. کلاه اشکوبی (flat cap) یا کلاه شلبی (newsboy cap) نمادی از طبقه کارگر و اصالت آن‌هاست، اما تامی شلبی آن را با ظرافت خاصی به نمایش می‌گذارد.
• پارچه‌ها و بافت‌ها: استفاده از پارچه‌های پشمی سنگین، توئید، و وسترن (tweed, wool, worsted) حس گرما، دوام و اصالت را منتقل می‌کند. این پارچه‌ها با سرمای بیرمنگام و شرایط سخت زندگی همخوانی دارند.
• رنگ‌ها: پالت رنگی سریال عمدتاً تیره و خاکی است: خاکستری، قهوه‌ای، سرمه‌ای، سبز زیتونی، زرشکی. این رنگ‌ها حس جدیت، قدرت، و گاهی غم و اندوه را القا می‌کنند. تضاد این رنگ‌ها با رنگ‌های روشن‌تر (که گاهی در لباس گریس یا تزئینات دیده می‌شود) چشم‌گیر است.
• اکسسوری‌ها: کراوات‌ها، سنجاق کراوات، ساعت‌های جیبی، دستکش‌ها و کفش‌های چرمی، همگی جزئیات مهمی هستند که دقت و استایل شخصیت‌ها را تکمیل می‌کنند.

تنها آرتور از پاپیون استفاده می‌کند

در فرهنگ اروپا و آمریکا، پاپیون بسیار رسمی‌تر از کراوات است، اما در خانواده شلبی، آرتور تنها برادری است که از پاپیون استفاده می‌کند. در بریتانیای آن زمان، تنها بزرگ خانواده، پاپیون می‌بست. این قضیه، یکی از پیچیدگی‌های سریال را نیز به‌وجود می‌آورد. اینکه شاید در ابتدای سریال، با دیدن آرتور و پاپیونش، فکر کردیم که آرتور هم بزرگ خانواده و هم سرپرست گروه گانگستری است، اما بعدا متوجه می‌شویم که رهبری گروه و خانواده با برادر جوانتر، تامی است و شوکه می‌شویم.

ترکیب پارچه‌های مختلف

کت ترنچ معروف تامی شلبی را همگی می‌شناسیم. این اورکت از پشم سنگین تهیه شده و یک یقه مخمل مشکی دارد؛ اما تامی معمولا این کت را برروی یک کت تک تویید می‌پوشد که در آن زمان، ترکیبی غیرمعمول به‌حساب می‌آمد؛ بنابراین می‌توان این ترکیب را نیز نمادی از جایگاه تامی در جامعه دانست؛ یک گانگستر زیرزمینی که درواقع جایگاه اجتماعی بالایی ندارد. این کار او را هم از قشر پایین و هم از قشر بالا جدا کرده و تبدیل به شخصیتی خاص می‌کند که انگار قشر مخصوص‌به‌خود را دارد.

۴. فراتر از زیبایی‌شناسی: نمادگرایی