محصول Sony Ericsson Xperia Pureness نماد دوران جسارت در طراحی موبایل محسوب میشود. این محصول در سال ۲۰۰۹ معرفی شد، زمانی که صنعت موبایل در حال تلاش برای افزودن قابلیتهای بیشتر بود. سونی اریکسون به جای این روند، سعی کرد از طریق طراحی، برخی ویژگیها را حذف کند و بر سادگی تمرکز کند. شعار اصلی این محصول "Talk. Text. Time." بود و هدف آن ارائه تجربهای ساده و خالص از ارتباطات بوده است. با طراحی شفاف آن، Pureness به نوعی از یک جعبه دیجیتال به یک شیء سبک و نامرئی تبدیل شد. این طراحی به نقد ساختارهای مرسوم صنعت موبایل پرداخته و سوالاتی را درباره مفهوم تکنولوژی و سادگی مطرح کرده است.
اگر بخواهیم فقط یک محصول را بهعنوان نماد دوران جسارت در طراحی موبایل انتخاب کنیم، احتمالاً انتخابمان Sony Ericsson Xperia Pureness باشد.
نه به خاطر فناوری.
نه به خاطر فروش.
بلکه به خاطر سوالی که مطرح کرد:
آیا موبایل میتواند به جای اضافه کردن قابلیت، چیزی را حذف کند؟
سال ۲۰۰۹؛ وقتی همه در حال افزودن بودند
سال ۲۰۰۹ نقطه عجیبی در تاریخ موبایل است.
همه چیز درباره بیشتر بود:
- دوربین بهتر
- صفحه بزرگتر
- اپلیکیشن بیشتر
- اینترنت سریعتر
اما سونی اریکسون در جهت مخالف حرکت کرد.
طراحان این محصول شعار جالبی انتخاب کردند:
“Talk. Text. Time.”
تماس. پیام. زمان.
یک جور «تعطیلات از تکنولوژی». (sonyinsider.com)
شفافیت، فقط یک ویژگی نبود
اولین چیزی که همه میبینند صفحه نمایش شفاف دستگاه است.
اما داستان اصلی نمایشگر نبود.
شفافیت در اینجا یک بیانیه طراحی بود.
طراحان میخواستند موبایل از یک جعبه دیجیتال سنگین به یک شیء سبک و نامرئی تبدیل شود.
وقتی به Pureness نگاه میکنی، انگار بخشی از محیط از میان دستگاه عبور میکند.
مرز بین محصول و فضا کمرنگ میشود.
در واقع Pureness بیشتر شبیه یک قطعه جواهرات دیجیتال بود تا یک تلفن همراه. (Wikipedia)
چیزی که امروز دوباره میبینیم
جالب اینجاست که ایده Pureness هیچوقت از بین نرفت. امروز در محصولات مختلف دوباره ظاهر شده:
- نمایشگرهای شفاف
- هدستهای واقعیت افزوده
- رابطهای فضایی
- شیشههای هوشمند
- HUD خودروها
همه اینها یک سوال مشترک دارند:
چگونه اطلاعات را نشان دهیم و کاربرد را حفظ کنیم بدون اینکه جهان واقعی را پنهان کنیم؟
Pureness یکی از اولین تلاشهای جدی برای پاسخ به این سوال بود.
شاید اصلاً موبایل نبود
از زاویه طراحی محصول، Pureness را میتوان یک «نقد» به صنعت موبایل دانست.
در زمانی که همه شرکتها در مسابقه امکانات گرفتار شده بودند، سونی اریکسون محصولی ساخت که:
- دوربین نداشت
- اپلیکیشن نداشت
- امکانات عجیب نداشت
اما یک ایده داشت.
و گاهی یک ایده مهمتر از صد قابلیت است.
الهام حرفهای
این تحلیل به ما یادآوری میکند که در دنیای پرسرعت و رقابتی امروز، درک ارزش واقعی سادگی و حذف امکانات زائد چقدر میتواند مهم باشد. در عوض، تمرکز بر روی تجربه کاربر و طراحی معناگرا میتواند منجر به نوآوریهای عمیقتری شود که فراتر از جنبههای تکنولوژیکی میروند. Pureness نه تنها یک گوشی موبایل، بلکه یک دعوت به تفکر درباره رابطه ما با فناوری و چگونگی ارتباط ما با محیطمان است. آیا واقعاً به همه امکانات موجود نیاز داریم یا میتوانیم به سادگی و معنا نیز ارزش بدهیم؟
