فیلم «شیطان پرادا می‌پوشد»، به کارگردانی دیوید فرانکل و بر اساس رمانی از لورن ویزبرگر، به بررسی دنیای مد و چالش‌های آن از دیدگاه یک دختر جوان می‌پردازد. داستان حول محور اندی ساکس، با بازی آن هاتاوی، می‌چرخد که به عنوان دستیار سردبیر سختگیر مجله مد، میراندا پریسلی، وارد دنیای فشن می‌شود. با بازی برجسته مریل استریپ در نقش میراندا و دیالوگ‌های تاثیرگذار، این فیلم توانسته ترکیبی از کمدی و درام را در فضایی جذاب ارائه کند و نگاه طنزآمیزی به وسواس‌های صنعت مد داشته باشد. موفقیت فیلم نه تنها به واسطه تحلیل‌های فرهنگی‌اش، بلکه به خاطر تأثیرش بر فرهنگ عامه و طراحی لباس‌هایش نیز قابل توجه است.
شیطان پرادا می‌پوشد (به انگلیسی: The Devil Wears Prada) فیلمی کمدی-درام به کارگردانی دیوید فرانکل است بر اساس رمانی به‌همین نام از لورن ویزبرگر که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. فیلم موفقیت تجاری و نقدهایی مثبت کسب کرد به‌ویژه برای بازیگری مریل استریپ در نقش میراندا پریسلی یک سردبیر مجله مد.
- سال انتشار: ۲۰۰۶
- کارگردان: دیوید فرانکل
- بازیگران: مریل استریپ، آن هاتاوی، امیلی بلانت، استنلی توچی
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۷۵ از ۱۰۰
وقتی پای به تصویر کشیدن و در کانون توجه قرار دادن دنیای منحصر به فرد و محرمانه‌ی رسانه‌های مد به میان می‌آید، تنها چند فیلم به اندازه‌ی «شیطان پرادا می‌پوشد» در این راستا موفق بوده‌اند. این فیلم که بر اساس رمانی به همین نام نوشته‌ی لورن ویزبرگر ساخته شده و به لحاظ تجاری بسیار موفق بوده است، مریل استریپ در یکی از متفاوت‌ترین حضورهایش در سینما در نقش سردبیر سختگیر و بدجنس مجله‌ی رانوِی (Runway) دارد، که از جمله دلایل موفقیت و جذابیت فیلم هم به شماره می‌رود. این نقش برای او یکی از چندین نامزدی‌های اسکار را هم به همراه داشته است. فیلم قصه‌ی اندی ساکس (آن هاتاوی) را که می‌خواهد روزنامه‌نگاری مهم شود، روایت می‌کند که در همین مسیر سر از مجله‌ی مد و پوشاک رانوی درمی‌آورد. او که به روزنامه‌نگاری جدی علاقه‌مند است با دنیای فشن بیگانه است و در واقع در این حوزه یک بی‌سواد محسوب می‌شود.
با این حال به عنوان دستیار میراندا وارد این دنیای بی‌رحم می‌شود. فیلم نگاهی بسیار طنزآمیز به ماهیت وسواس‌گونه‌ی کسانی که در صنعت مد کار می‌کنند و دیالوگ‌هایش در همین راستا قابلیت زیادی برای تبدیل شدن به نقل‌قول دارد. با چند بازی مکمل درخشان از امیلی بلانت و استنلی توچی، فیلم نمایشی است مفرح و استثنایی از لباس‌ها و طراحی‌های زیبا از برندهای معروف و محبوب جهانی. سیر تحول شخصیت آن هاتاوی، از دختری ساده که به فشن و متعلقاتش می‌خندد و به قول میراندا از گنجه‌ی مادربزرگش اولین لباسی را که مناسب دیده پوشیده، به خانمی شیک‌پوش و ترکه‌ای و آگاه به مد روز بعضی از زیباترین و دیدنی‌ترین صحنه‌های فشن‌محور را در تاریخ سینما خلق کرده است. استایل و لباس‌های مریل استریپ که دیگر جای خود را دارد.
شخصیت پردازی‌ها، دیالوگ‌ها و طراحی لباس فیلم تأثیر قابل توجهی بر فرهنگ عامه داشت و شخصیت میراندا پریسلی را که گفته می‌شود الهام گرفته از آنا وینتور سردبیر مجله وگ است را به یکی از مشهورترین شخصیت‌های سینمایی تبدیل کرد.
**
فیلم "شیطان پرادا می‌پوشد" در واقع یک درس مهم درباره هویت و تناقض‌های انسانی ارائه می‌دهد. با وجود جذابیت ظاهری دنیای مد و فشن، فیلم نشان می‌دهد که چه بهای سنگینی ممکن است برای این جذابیت پرداخته شود. اندی، که ابتدا به این دنیای سطحی و بی‌رحم احترام نمی‌گذارد، به تدریج به جنبه‌های مثبت و منفی این فرهنگ پی می‌برد که نشان‌دهنده یک سفر درونی است. از این منظر، می‌توان گفت که فیلم نه تنها نمایشی از زیبایی‌های ظاهری بلکه مشاهداتی عمیق درباره تعاریف واقعی موفقیت و رضایت فردی را به تصویر می‌کشد.
