از UI به EI: وقتی ظاهر کافی نیست و نوبت احساسه | Emotional Interface

UI یا رابط کاربری (User Interface) یعنی هرآنچه کاربر برای تعامل با یک سیستم می‌بیند و لمس می‌کند: دکمه‌ها، رنگ‌ها، فونت‌ها، فضاها، انیمیشن‌ها و لایه‌بندی‌ها.
خوب بودن UI یعنی کاربردپذیری (Usability) و زیبایی‌شناسی.

❤️ EI یعنی چه؟

EI یا رابط احساسی (Emotional Interface) یعنی طراحی‌ای که احساس را فعال می‌کند:
تعجب، لذت، هم‌دلی، آرامش یا حتی شوک.
EI به‌جای اینکه فقط “کار کنه”، کاری می‌کنه که “احساس بشه”.

UI → EI: چرا باید فراتر بریم؟

امروزه با اشباع دیجیتال، کاربران دنبال احساسات واقعی‌تری هستند. اپی که فقط “درست کار کنه”، فراموش می‌شه. اپی که احساس بسازه، بمونه.

مثال‌ها

• 🌱 Calm و Headspace: از رنگ‌های ملایم و صداهای طبیعت برای ایجاد آرامش استفاده می‌کنن.
• 💬 Duolingo: با شوخی، تشویق، حتی غر زدن شما رو احساسی درگیر می‌کنه!
• 💌 Notion: لودینگ با جملات ادبی، حالت Zen، گیف‌های کوچک احساسی.
• 💡 IKEA app: وقتی نور چراغی رو کم می‌کنی، با انیمیشن گرمای نور هم کم می‌شه – حسی و لمسی.

🔮 چطور طراحی احساسی رو وارد محصولمون کنیم؟

🧠 ابزارهای طراحی EI

• انیمیشن‌های ظریف (Microinteractions)
• تایپوگرافی‌های انسانی و دوستانه
• صداها و افکت‌های صوتی هماهنگ با عملکرد
• دیالوگ‌های انسانی، نه روباتیک
• آواتار، ماسکات، یا هویت احساسی برای محصول (مثل Clippy در Word یا Duolingo)

جمع‌بندی

در مسیر طراحی، UI نقطه شروعه، ولی EI جاییه که محصول ماندگار می‌شه.
آدم‌ها طراحی زیبا رو تحسین می‌کنن؛ ولی تجربه احساسی رو به خاطر می‌سپارن.