ترکپوینت قرمزIBM: وقتی یک فیچر، DNA برند میشه
ترکپوینت، نقطه قرمز میان کلیدهای کیبورد لپتاپهای ThinkPad، نمادی از طراحی کارآمد و هوشمندانه است که فراتر از یک ابزار ساده عمل میکند. این ویژگی، نهتنها عملکرد بهتری در شرایط خاص به کاربران ارائه میدهد بلکه به هویت برند ThinkPad تبدیل شده است. رنگ قرمز آن به برجستگی این عنصر کمک کرده و باعث تقویت تمرکز بصری در طراحی شده است. با وجود پیشرفتهای تکنولوژی، حذف چنین ویژگیای میتواند میراث برند را تحت تأثیر قرار دهد و توانایی آن برای ایجاد تجربهای شهودی و کاربرپسند را به چالش بکشد. طراحی یک ابزار باید همیشه با هدف ارتقاء عملکرد در زمینههای خاص، بدون نیاز به جستجوی اضافی، همراه باشد.
چرا هنوز بعد از سه دهه، وسط کیبورد لپتاپهای ThinkPad یک نقطه قرمز هست؟
چرا با وجود ترکپد، ماوس بیسیم و تاچاسکرین، این نقطه حذف نمیشه؟
جوابش توی قدرت طراحی فیچر هست—وقتی یک عنصر، فقط ابزار نیست، بلکه هویت بصری، عملکردی و احساسی میشه.
ترکپوینت چیه؟
ترکپوینت یا TrackPoint یک Joystick ریز و برجسته است که بین کلیدهای G، H و B قرار گرفته.
این ابزار در اصل برای جابجایی کرسر طراحی شده بود، بدون اینکه دست از روی کیبورد برداری.
⏪ اولینبار توسط IBM در دهه ۹۰، در خانواده ThinkPad معرفی شد.
چرا ترکپوینت قرمزه؟
طراحان IBM رنگ قرمز رو انتخاب کردن تا سریع دیده بشه، وسط فضایی مشکیرنگ.
نتیجه؟ نهتنها کاربردی شد، بلکه امضای بصری برند هم شد.
حتی وقتی برند ThinkPad از IBM به لنوو منتقل شد، این نقطهی قرمز باقی موند.
👁 Insight طراحی: استفاده از رنگ برای ساخت «تمرکز دیداری» در میان فضای یکنواخت
کاربرد فراتر از انتظار
ترکپوینت فقط برای «ماوس جایگزین» نیست.
- در محیطهایی مثل cockpit خلبانها یا مراکز داده که حرکت دست محدود یا خطرناکه، ترکپوینت باعث افزایش ایمنی و بهرهوری میشه.
- در جلسات طولانی یا زمانهایی که لپتاپ روی پا هست، ترکپوینت سرعت عمل بیشتری میده.
- در فضای تاریک یا بسته، کاربر بدون نگاهکردن میتونه باهاش کار کنه—بافت و مکانش کاملاً شهودیان.
🎯 Insight حرفهای: یک فیچر خوب باید در موقعیتهای خاص بدرخشه، نه فقط در استفاده عمومی.
نکات حرفهای:
جمعبندی
ترکپوینت قرمز مثال عالی از اینه که چطور یک نقطه، میتونه نقطهی تمرکز برند باشه.
یک فیچر خوب الزاماً نباید پرزرقوبرق باشه؛ باید دقیق، بادوام، آشنا و قابل اتکا باشه.
طراحی فیچر یعنی: چیزی بسازی که به تجربه اضافه کنه، بدون اینکه دیده بشه—مگر اینکه بخوای عمداً دیده بشه؛ مثل یک نقطهی قرمز وسط کیبورد مشکی.