میکرو خودرو تاشو شهری CityCar – MIT’s Folding
CityCar، طراحی شده توسط MIT Media Lab، به عنوان یک خودروی الکتریکی با ویژگیهای منحصربهفرد، به دنبال پاسخ به چالشهای شهری معاصر است. این خودرو با قابلیت تاشو و طراحی جمعوجور، میتواند در فضاهای محدود بهخوبی پارک شود و با استفاده از موتورهای داخلی در چرخها، مانورپذیری بالایی دارد. فلسفه طراحی آن، الهام گرفته از ایده "مبلمان شهری"، به بازطراحی خودرو بهعنوان بخشی کارآمد و سازگار با محیط زیست کمک میکند. بدین ترتیب، CityCar به عنوان یک مدل پیشرو، به بررسی آینده حمل و نقل شهری و نیازهای شهرنشینی جدید میپردازد.
در جهانی که خیابانها روزبهروز باریکتر، پارکینگها گرانتر و آلودگی هوا خطرناکتر میشود، شهرها به خودروهایی نیاز دارند که نه فقط جمعوجور، بلکه باهوش، قابلتا شدن، سبک و هوشمندانه طراحیشده باشند.
در این میان، پروژهی CityCar که توسط MIT Media Lab طراحی شده، به عنوان نمونهای از مهندسی آیندهنگر در مقیاس کوچک شناخته میشود.

🛠️ CityCar چیست؟
- یک خودروی تمامالکتریکی شهری با طراحی تاشو
- قابلیت پارک شدن بهصورت عمودی (شبیه چمدان)
- صندلی برای ۱ یا ۲ نفر، با هدف کاهش اشغال فضا
- محورهای مستقل چرخ با موتور الکتریکی داخلی (In-Wheel Motors)
- چرخش 360 درجه برای مانور بالا در کوچهها و فضای پارک کم
- طراحی شده توسط گروه Changing Places Group در MIT Media Lab به رهبری William J. Mitchell
✨ ویژگیهای طراحی
| ویژگی | توضیح |
|---|---|
| Folding Mechanism | بدنه از عقب تا میشود و طول خودرو نصف میشود (۲.۵ متر → ۱.۵ متر) |
| Drive-by-Wire | حذف فرمان و پدال؛ کنترل از طریق دستهی دیجیتال (مثل دستهی بازی) |
| Zero Emission | تمامالکتریکی؛ باتری قابل تعویض یا شارژ سریع شهری |
| Modular Interior | صندلی و داشبورد متغیر برای تجربه کاربری شخصیشده |
| Urban Swarm Concept | طراحی شده برای ناوگانهای اشتراکی خودران آینده (fleet-based use) |

🧭 الهام و فلسفه طراحی
CityCar از ایدهی “Furniture of the City” الهام میگیرد:
خودروهایی که بیشتر شبیه مبلمان شهری قابلحرکت هستند تا وسایل نقلیهی شخصی.
این کانسپت ریشه در اندیشههای ویلیام میچل دارد، که در کتابهایی مثل Reinventing the Automobile به ضرورت بازطراحی بنیادی خودرو برای شهرهای فردا پرداخته بود.


🔬 ویژگی های CityCar MIT
🔍 جمعبندی: چرا CityCar مهم است؟
CityCar صرفاً یک کانسپت جذاب نیست، بلکه تجسمی از این پرسش است که:
“اگر شهر را از نو طراحی کنیم، خودروی شهری چگونه خواهد بود؟”
