این متن به ارائه نکات طراحی و اتوماسیون صنعتی در عصر Industry 4.0 میپردازد. ابتدا به لزوم خودکارسازی محصولات و طراحیهای مدرن اشاره میشود و سپس به معرفی مفهوم DFA (طراحی برای اتوماسیون) پرداخته میشود. متن، پنج قانون ساده را برای طراحی محصولات به منظور تسهیل اتوماسیون معرفی میکند. این قوانین شامل تفکر شبیه ربات، طراحی مرحله به مرحله و یکجهته، استفاده از قطعات از پیش ساخته شده، قرار دادن دوربین در خط تولید و اهمیت بستهبندی محصول هستند. در پایان، تاکید میشود که رعایت این قوانین میتواند محصولات را برای موفقیت در Industry 4.0 آماده کند.
در حالی که بسیاری از فرآیندهای کارخانهها هنوز خودکار نیستند، محصولات جدید در عصر industry 4.0، باید خودکارسازی شوند. فناوریهای اتوماسیون صنعتی نیاز به ملاحظات جدید و طراحیهای مناسب و مدرن دارند که مهندسان باید آنها را در نظر بگیرند. این مجموعه ملاحظات طراحی برای اتوماسیون DFA نامیده میشوند.
یک محصول آماده مبتنی بر DFA از اهمیت بسزایی در مسیر industry 4.0 برخوردار است، زیرا به شرکتهای تولید کننده اجازه میدهد تا با تغییرات لازم هزینههای محصول را کاهش دهند، زمان مونتاژ را کمتر کنند و حجم تولید را افزایش دهند.
در اینجا پنج قانون ساده آورده شده است که باید هنگام تهیه محصولات و طراحیهای خود برای آینده از آنها پیروی کنید:
۱- مثل یک ربات فکر کنید
یک ربات را در یک خط مونتاژ، با بازوهای رباتیک تصور کنید. در مقایسه با بازوهای انسان، بازوهای ربات از نظر دامنه حرکتی کاملاً محدود هستند.
با این وجود، بسته به نیازهای خاص خط مونتاژ، میتوان چندین ابزار مختلف را بر روی آنها نصب کرد. مانند گیرههای موازی، پمپهای هوا و آهنربا. هنگام طراحی محصولی برای اتوماسیون، بسیار مهم است که ربات مورد نظر در تلاش برای انتقال قطعات باشد.
۲- طراحی مرحله به مرحله و یک جهته
با رعایت این قوانین ساده، محصولات شما برای موفقیت در Industry 4.0 آماده میشوند.
در این دنیای پرسرعت اتوماسیون، گاهی به نظر میرسد که انسانیت در پشت استانداردها و طراحیهای پیچیده گم میشود. آیا واقعا میتوانیم به خودکارسازی و بهینهسازی بیمحابا ادامه دهیم، در حالی که بسیاری از فرآیندها هنوز به دلایل انسانی و زیستمحیطی نیاز به بررسی دارند؟ به نظر میرسد که پیشرفت در تکنولوژی و نیاز به کارایی، نمیتواند جایگزین توجه به کیفیت و معانی عمیق زندگی انسانی شود. در این راستا، آیا به سمت ساختن دنیایی بهتر حرکت میکنیم یا صرفاً پروسهها را سادهتر میکنیم و در نهایت به سمت بیروحی پیش میرویم؟
