این متن به بررسی تاریخچه خودروهای سه‌در می‌پردازد و انواع مختلفی از این خودروها را معرفی می‌کند. طراحی خودروهای سه‌در معمولاً به این شکل است که یک سمت دو در و سمت دیگر یک در دارند. متن به بیان نمونه‌هایی از این خودروها می‌پردازد، از جمله هیوندای ولوستر، فورد فی‌یستا اوربا و میتسوبیشی مینیکا لتوس. همچنین به دلایل طراحی این خودروها و ویژگی‌های خاصی که هرکدام داشته‌اند، اشاره می‌شود. در نهایت، متن تأکید می‌کند که این نوع طراحی هرگز به محبوبیت زیادی نرسید و کمتر به عنوان یک انتخاب رایج مورد توجه قرار گرفته است.
در طول تاریخ خودروسازی، خودروهای زیادی با طراحی غیرمعمول درها ساخته شده‌اند. از خودروهای یک‌در گرفته تا درهای غیرمتعارف مثل گالوینگ، مصادیق مدل‌هایی که کاملاً با خودروهای دودر یا چهار معمولی متفاوت هستند کم نیست. بااین‌حال، یک نوع طراحی در عجیب وجود دارد که در طول تاریخ کمتر موردتوجه و مورداستفاده قرار گرفته است. موضوع بحث ما خودروهای سه‌در هستند اما ابتدا باید تعریف خودروی سه‌در را مشخص کنیم زیرا در بسیاری از کشورها، به هاچ‌بک‌های دودر با احتساب در صندوق، خودروی سه‌در گفته می‌شود و بر این اساس، به هاچ‌بک چهاردر هم خودروی پنج‌در میگویند. در اینجا اما منظور ما خودروهایی است که بدون احتساب در صندوق، صرفاً برای ورود به کابین سه در دارند.
در این مطلب به پیشینه و تعدادی از مشهورترین خودروهای سه‌در تاریخ نگاهی خواهیم داشت یعنی خودروهایی که یک سمت دو در و سمت دیگر یک در دارند.
تاریخچه خودروهای سه‌در
ممکن است در پس نوآوری‌های طراحی، یک نوع ترس نهفته باشد؛ ترسی از تغییر و غیرمتعارف بودن. در حالی که خودروهای سه‌در به نوعی تلاش برای شکستن قالب‌های سنتی محسوب می‌شوند، اما در واقع خود را در تنگنای عدم محبوبیت گرفتار کرده‌اند. انگار هر تلاشی برای متمایز شدن به نوعی با عدم پذیرش عمومی روبرو می‌شود. شاید در پس این طراح‌های غیرفرمانی سوالی جدی وجود دارد: آیا واقعاً ما آماده تغییر هستیم، یا همیشه به سمت آنچه که آشناست تمایل داریم؟ اینگونه ابتکارات، اگرچه جذابند، اما گویی یادآور ما هستند که گاهی اوقات، انسان‌ها خود را در دام عادت‌های قدیمی محصور می‌کنند.
