کریستوفر هرویگ در پروژهی "Trucks and Tuk Tuks" طراحی وسایل نقلیه را از منظر فرهنگی و اجتماعی مورد بررسی قرار میدهد و کامیونها و توکتوکها را به عنوان بومهای نقاشی مردمی و نمادهای هویتی معرفی میکند. این وسایل نقلیه در سفرهایش از آفریقا تا جنوب شرق آسیا نشان میدهند که طراحی میتواند به شکلی خلاقانه با نیازهای محلی و فرهنگ ارتباط برقرار کند. رنگها، تزئینات و نقوش بر روی آنها نه تنها خود حاوی داستانهایی از فرهنگهای مختلفاند، بلکه به روشنی منعکس کننده نوعی برندسازی مردمی هستند. هرویگ بیان میکند که در دنیای طراحی خودرو، تلاقی هنرهای محلی و صنعتی میتواند هویت و احساسات را به خوبی نمایان کند، در حالی که زیبایی و عملکرد به یکدیگر وابستهاند.
در جهانی که خودروها معمولاً محصول مهندسی استاندارد و برندینگ دقیقاند، کریستوفر هرویگ با پروژهی “Trucks and Tuk Tuks” به جایی سر زد که طراحی، از دلِ خیابان و مردم زاده میشود — نه از استودیوهای ایتالیایی یا دیترویت.
او در طول سفرش از آفریقا تا جنوب شرق آسیا، کامیونها، مینیونها و توکتوکها را نه صرفاً بهعنوان وسایل حملونقل، بلکه بهعنوان بومهای نقاشیِ فرهنگی ثبت کرد.
کتاب Trucks and Tuk Tuks – وقتی کامیونها روایتگر فرهنگ میشوند
📸 زبان طراحی بومی
هر کامیون در عکسهای هرویگ چیزی بیش از وسیلهی کار است. رنگهای درخشان، حروفنگاریهای دستساز، نمادهای مذهبی و فولکلور،
و حتی پترنهای هندسی روی بدنهشان، نوعی «برندسازی مردمی» را نشان میدهند.
این همان جاییست که طراحی صنعتی با هنر خیابانی و مردمی تلاقی میکند.
هیچ دپارتمان بازاریابیای در کار نیست، اما هر وسیله، هویت خودش را دارد.
🧭 تحلیل طراحی: بین زیبایی و عملکرد
| ویژگی | توضیح طراحی |
|---|---|
| فرم کلی (Body Form) | اغلب دستساز یا اصلاحشده برای نیازهای محلی (مثلاً حمل حیوانات یا کالاهای خاص) |
| رنگ و تزئینات | رنگهای جیغ و متضاد که هم هشداردهندهاند، هم تزئینی (رویکرد «safety through visibility») |
| نوشتار و نقوش | شعارها، اشعار مذهبی، نام اعضای خانواده؛ ترکیب نشانهشناسی و زیباییشناسی |
| مصالح و مواد | استفاده از فلزات سبک بازیافتی، چوب، پارچه، و حتی قطعات غیر خودرویی برای بازسازی |
در نگاه طراحانه، این وسایل نقلیه مثال واضحی از “vernacular design” هستند — یعنی طراحیهایی که از دلِ نیاز، فرهنگ، و خلاقیت محلی میرویند.
🌏 از Trucks تا Tuk Tuks
در هند و تایلند، توکتوکها با طراحی رنگارنگشان نشان میدهند که «مقیاس کوچک، مانع خلاقیت نیست».
در آفریقا، کامیونهای تزئینشده با نمادهای قبیلهای و اشکال هندسی یادآور pattern language خاص هر منطقهاند.
در خاورمیانه، کامیونهای حامل کالاها اغلب ترکیبی از خوشنویسی، آینهکاری و نشانههای مذهبی هستند —
در واقع حرکت بهمثابه نمایش.
🛠️ برای طراحان وسایل نقلیه
💬 جمعبندی
در دنیایی که طراحی خودرو به سمت یکدست شدن جهانی پیش میرود،
هرویگ به ما یادآوری میکند که هنوز گوشههایی از جهان هست که
فرم از دل احساس و فرهنگ بیرون میآید، نه از روند CAD.
و شاید همین کامیونهای ساده، زیباترین نسخهی جملهی معروف دیترویت باشند:
«We build vehicles that move people — in every sense of the word.»
نکتهی جالب در پروژه هرویگ این است که در دنیایی که استانداردسازی و جهانیسازی طراحی وسایل نقلیه غالب شده، این کامیونهای ساده و رنگارنگ نهفقط وسایل حملونقل، بلکه روایتگر هویتهای محلی و فرهنگی هستند. این واقعیت که طراحی میتواند زادهی احساسات و داستانهای مردم باشد، ما را به فکر میاندازد که آیا واقعاً میتوانیم از الگوهای تکراری و یکدست فاصله بگیریم و به عمق احساسات و فرهنگها وارد شویم؟ شاید این کامیونها، سادهترین جواب را به پرسشاتی بدهند که در دنیای پر از تکنولوژی و قالبهای استاندارد فراموش کردهایم. و آیا در نهایت، هویت واقعی ما در همین جزئیات رنگارنگ نهفته است؟
