در متن حاضر، به طراحی مبلمان مخصوص حیوانات خانگی پرداخته شده است که با توجه به رفتار و نیازهای این حیوانات خلق شدهاند. برخی از طراحان مانند سئونگجی مون و پل کتون، نمونههای مختلفی از مبلمان را ارائه دادهاند که به مشترک بودن فضای زندگی انسان و حیوانات خانگی توجه دارند. این مبلمان شامل کاناپهها، صندلیها و تختهایی است که به راحتی قابل استفاده برای حیوانات هستند. همچنین، طراحیها به گونهای انجام شده که همزمان با زیبایی دکوراسیون، راحتی و نیازهای حیوانات را نیز مد نظر قرار دهند. در نهایت، هماهنگی میان زندگی انسان و حیوانات با توجه به طراحی مناسب مبلمان به تصویر کشیده شده است.
در سراسر دنیا، برخی از افراد از حیوانات خانگی نگهداری می کنند و با آن ها هم زیستی دارند. به همین منظور گروهی از طراحان مبلمان در طراحیهای خود به ساخت مبلمان هایی مخصوص حیوانات خانگی پرداختهاند که استفاده آسان و راحت حیوانات از این مبلمان های کوچک از خصوصیات این طراحیها است.
ما در این مطلب به معرفی چند نمونه از این طرحهای جالب و زیبا میپردازیم که توسط هنرمندان خلاق دوست دار حیوانات طراحی شده، با ما همراه باشید.
جمع بندی
امروزه محل های زندگی فقط برای انسانها نیست ما محل ها را با حیوانات خانگی مشترک هستیم . نحوه طراحی مبلمان خانگی می تواند به عنوان عاملی جهت ارتباط میان انسان و حیوان به کار آید .
مبل ها به اندازه کافی تحریک کننده برای حس کنجکاوی حیوانات خانگی هستند .
در زندگی امروزی بشر بسیاری از انواع حیوانات در کنار انسان زندگی می کنند ، انسانها به این حیوانات مهر می ورزند و تعداد حیواناتی که بوسیله انسانها نگهداری می شوند روز به روز افزایش می یابد و به همین دلیل تعداد کارخانجاتی که در ارتباط با حیوانات خانگی تولید می کنند رو به افزایش است و به این ترتیب حیوانات خود را به عنوان یک همراه زندگی انسان تثبیت نموده اند . در این همزیستی مهمترین وسیله مشترکی که میان انسان و حیوان به طور مشترک استفاده می شود مبلمان است ، این وسیله را هردو به طور مشترک استفاده می نمایند .
در طراحی این مبلمان ارتباط میان رفتار و احساسات حیوانات خانگی و نیاز های انسان در نظر گرفته شده است ، به این ترتیب این ارتباط بسیار آسانتر برقرار می گردد . با وجود این مبلمان محیطی آرامش بخش و پر احساس میان انسان و حیوان خانگی برقرار می گردد .
بین طراحیهای زیبا و کاربردی برای حیوانات خانگی و واقعیتهایی که شاید ما را به سوی اندیشههای تنگ نظرانه سوق دهد، تنشی محسوس وجود دارد. آیا این مبلمان تنها ابزاری برای راحتی بیشتر ما نیستند، در حالی که واقعا پرسشی عمیقتر در مورد ماهیت واقعی ارتباط ما با این موجودات بامزه مطرح میشود؟ ما چه روحی را در این اشیاء در جایگاه همنشینی جا میدهیم و آیا توانستهایم نیازی عمیقتر را در درون خودمان شناسایی کنیم؟ شاید در این تلاش برای انسانیت بیشتر، فراموش نکنیم که انسان بودن گاهی به معنای رها کردن بعضی از مرزها و تصورات نادرست است.
