نایکی در همکاری با برند Hypercie به توسعه محصولاتی هوشمند پرداخته که فراتر از پوشاک معمولی هستند. کفش HyperBot و جلیقه TAN نمونههایی از این نوآوریها هستند که قابلیت تغییر شکل و تنظیم خودکار را بر اساس نیاز بدن کاربر دارند. این محصولات با اتکا به فناوریهای پیشرفته، به جمعآوری دادهها و بهینهسازی عملکرد خود میپردازند و در عین حال به افزایش راحتی و کارایی ورزشکاران کمک میکنند. ایده اصلی این پروژهها آن است که لباس و کفش باید به عنوان شریکان هوشمند بدن عمل کنند و به تغییرات فیزیکی آن پاسخ دهند.
نایکی، که همیشه دنبال آیندهسازی تو طراحی و تکنولوژیه، یه همکاری عجیب و غریب راه انداخت با یک برند کمتر شناخته شده ولی خیلی تیزبین به اسم Hypercie.
Hypercie یه لَب سازمان-لَب استارتاپی بود که روی لباسهای هوشمند، اکسسوریهای ماژولار و تجربههای فیزیکی پویا کار میکرد.
(یه چیزایی بین پوشیدنیهای مهندسیشده و فشن سایبورگی! 🤖) نتیجهی همکاریشون چی شد؟ کالکشنی که انگار مستقیم از یه فیلم علمیتخیلی یا دنیای Cyberpunk در اومده!

🧬 معرفی قطعات اصلی کالکشن:
1. Nike HyperBootShoes
کفشهای خودتنظیم با سنسورهای فشار، اتصال وایرلس، و حتی سیستمهای تغییر شکل کوچک داخلی. کاملاً دیتا-محور، اسمارت، و هماهنگ با بدن!
Nike HyperBootیه پروژهی مفهومی یا نیمه واقعی از نایکه که نشون میده آیندهی کفش چقدر میتونه اسمارت، اتوماتیک و حتی موجود زندهطور بشه. (درسته هنوز نسخهی تجاری کاملش عرضه نشده ولی ایدهها و نسخههای اولیهای که مطرح شده انقدر جذابه که آدم حس میکنه کفشش داره خودش میره برای ورزش و آدمو دنبال خودش میکشه!)
✨ ویژگیهای کلیدی HyperBot:
1. سیستم فیت خودکار (Self-Fitting Technology)
یه جورایی شبیه پروژهی Nike Adapt یا FitAdapt پیشرفتهتر شده:
- کفش بهطور خودکار فشار، سفتی (tightness) و فرم دور پای شما رو تنظیم میکنه.
- هم از سنسورهای داخلی استفاده میکنه، هم از اطلاعات حرکت و حتی دمای پا!
2. موتورهای کوچک در کفش
بله درست خوندی! تو ساختار این کفش، از موتورهای خیلی کوچک (micro-motors) استفاده شده که بندها یا حتی ساختار پارچهای کفش رو بهطور دینامیک تغییر میدن. (تو همون لحظهای که تو داری حرکت میکنی!)
3. اتصال به موبایل و دادهمحور بودن
- کفش به اپ موبایل وصل میشه.
- اطلاعات مثل تعداد قدم، فشار روی پا، میزان تعریق و حتی نحوهی فرود پا رو در لحظه ثبت میکنه.
- با توجه به دیتای جمعآوری شده، خودش اپدیت میشه و تنظیمات رو بهینهتر میکنه.
4. طراحی Modular و بازسازی شونده
یه بخشی از فلسفهی طراحی HyperBot اینه که بتونی مثلا:
- کفی (sole)
- رویه (upper)
- یا حتی قسمتهایی از زیره کفش رو به راحتی تعویض یا تعمیر کنی. (یعنی به جای خرید کفش جدید، بخشی که داغون شده رو عوض کنی — هم اقتصادیتر، هم دوستدار محیط زیستتر!)
🏀 مقایسه HyperBoot با محصولات دیگه نایک
| ویژگی | Nike HyperBot | Nike Adapt BB | Nike Air Max |
|---|---|---|---|
| فیت خودکار | ✅ خیلی پیشرفته | ✅ متوسط | ❌ دستی |
| اتصال موبایلی | ✅ بله | ✅ بله | ❌ ندارد |
| موتور داخلی | ✅ پیشرفته | ✅ پایه | ❌ ندارد |
| بازسازی قطعات | ✅ طراحی شده | ❌ | ❌ |
| استفاده از دیتا برای تنظیمات | ✅ هوشمند | محدود | ❌ ندارد |



2. Hypercie TAN Vest (جلیقهی TAN)
این جلیقه یه لباس ساده نبود —
بلکه یک لباس زنده بود!
- طراحیشده برای تغییر شکل در پاسخ به دما، رطوبت یا حرکت بدن.
- درونش الیاف گرماپذیر و موتورهای میکرومکانیکی کار شده بود.
- میتونست بسته به وضعیت محیط (مثلاً گرمای زیاد یا باد سرد) جمع بشه، باز بشه یا حتی حالتهای متفاوت بگیره.
- یه سنسور کوچیک هم روی جلیقه بود که دیتا جمع میکرد و به کفش HyperBot وصل میشد.
ایدهشون چی بود؟
لباس و کفش نباید صرفاً محافظ بدن باشن؛ بلکه باید «شریکهای هوشمند» بدن باشن.
(حسی مثل زره هوشمند ولی خیلی لطیفتر و فشنتر.)



🎯 بینش عمیق پشت این پروژه:
🎯 جمع بندی پروژه Nike x Hypercie:
Nike HyperBot یه قدم خفن و جسورانه به سمت آیندهی کفشهای ورزشی و روزمره است.
یه دنیاییه که کفشت، بدون اینکه حتی بهش فکر کنی، خودش میدونه کی شل بشه، کی سفتتر، چجوری روی دویدن یا پیادهروی تو تاثیر مثبت بزاره، و حتی چجوری عمر بیشتری داشته باشه.
| آیتم | مشخصات | ویژگی برجسته |
|---|---|---|
| HyperBot Shoes | کفش خودتنظیم، اتصال موبایلی، بازسازی قطعات | هوشمند در لحظه |
| Hypercie TAN Vest | جلیقهی دینامیک، کنترل دما و حرکت، سنسور متصل | لباس زنده |
چرا این همکاری مهم بود؟
- یکی از اولین پروژههای جدی که تکنولوژی پوشیدنی (Wearable Tech) رو بهجای گجت، به عنوان بخشی از لباس روزمره در نظر گرفت.
- نشون داد که آیندهی پوشاک خیلی بیشتر از فقط ظاهرشه: لباسها به موجودات زندهای تبدیل میشن که با ما زندگی میکنن.
آیندهی فشن با چنین پروژههایی کجا میره؟
🎯 تخیل: فردا لباست حس میکنه حالت خوش نیست، خودش خنکت میکنه یا گرم ترت میکنه.
🎯 عملکرد: بدنت رو برای ورزش بهتر آماده میکنه.
🎯 فشن: ظاهرش هم بسته به مود و شرایط تغییر میکنه.
یعنی دیگه تیشرت، شلوار یا کفش نیستیم… لباس و ما یه واحد زنده میشیم!(یه روزی میرسه که کفشت بیشتر از دوستات حالتو میفهمه! 😅)
اما در این همه جذابیت تکنولوژی و نوآوری، آیا ما به تنهایی قادر به تحمل چنین وابستگی به تکنولوژی هستیم؟ در دنیایی که همه چیز تحت کنترل دادهها و حسگرها قرار دارد، آیا چیزی به عنوان استقلال و آزادی عمل هنوز باقی مانده است؟ هرچقدر که این لباسها و کفشها پیشرفته و هوشمند باشند، در نهایت باز هم ما را به این فکر میافکند که چه چیزی از ما باقی میماند وقتی همه چیز را به تکنولوژی واگذار میکنیم؟ در این تنش بین راحتی و کنترل، شاید واقعاً دچار کمبود تجربههای انسانی و خودآگاهی شویم.




