متن به بررسی پلتفرم "Experiments with Google" میپردازد که در آن گوگل قبل از ارائه محصولات نهایی، به آزمایش و طراحی میپردازد. این پلتفرم شامل پروژههایی است که بهطور خاص هدف تجاری ندارند و بیشتر بر روی کشف امکانها تمرکز دارند. پروژههایی مانند "Gboard Dial Version" که طراحی آن به ترکیب فناوری با حس نوستالژیک میپردازد، نمونهای از این تلاشهاست. این کیبوردها به شکل متنباز منتشر میشوند و هدف از آنها تقویت نوآوری از طریق بازی و کنجکاوی است. متن به پیوند بین طراحی و مهندسی و اهمیت آزمایش در فرآیند خلاقیت اشاره میکند و یادآور میشود که موفقیت لزوماً پیشنیاز ارزشمندی نیست.
بیشتر ما گوگل را با محصولات نهایی میشناسیم؛ سرچ، مپس، جیمیل، کروم.
اما Experiments with Google دقیقاً آنجاییست که گوگل قبل از «محصول»، فکر میکند، بازی میکند و ریسک میپذیرد.
این پلتفرم مجموعهای از آزمایشهای تعاملی است که در تقاطع طراحی، کدنویسی خلاق، هوش مصنوعی، صدا، تصویر و تجربه کاربر شکل گرفتهاند.
Experiments with Google چیست؟
یک ویترین رسمی از پروژههایی که:
- لزوماً قرار نیست محصول شوند
- اغلب در حد MVP یا حتی PoC هستند
- و هدفشان «حل مسئله» نیست، بلکه کشف امکان است
اینجا طراحی، پاسخ نیست؛
سؤال است.
چه چیزهایی در این آزمایشها میبینیم؟
- AI که نقاشی میکشد، موسیقی میسازد یا زبان بدن را تحلیل میکند
- تجربههای وبمحور با WebGL، WebXR و Three.js
- پروژههای تایپوگرافی، صدا، حرکت و داده
- بازیهای مفهومی که بیشتر شبیه مقالهاند تا سرگرمی
نمونههای شناختهشده:
- Quick, Draw!
جمعآوری داده انسانی از طریق بازی - Teachable Machine
آموزش مفاهیم یادگیری ماشین بدون کدنویسی - Blob Opera
ترکیب صدا، موسیقی و تعامل ساده کاربر - Gboard Dial Version
کلیدهای معمولی را با صفحههای چرخان
درباره Gboard Dial Versionبیشتر بخوانید
گوگل ژاپن در اقدامی خلاقانه، از نسخه جدیدی از کیبورد خود با نام Gboard Dial Version رونمایی کرده است؛ مدلی آزمایشی که کلیدهای معمولی را با صفحههای چرخان شبیه تلفنهای دهه ۶۰ میلادی جایگزین کرده است.
این پروژه در ۱ اکتبر معرفی شد و با ظاهر عجیب و خاص خود، حس نوستالژی را با فناوری ترکیب میکند. در این کیبورد، هر صفحه مخصوص گروهی از حروف است. برای تایپ کافی است انگشت را در شیار قرار دهید، آن را بچرخانید و سپس رها کنید تا حرف مورد نظر روی صفحه ظاهر شود. صدای کلیک مکانیکی آن نیز تجربهای مشابه تماس با تلفنهای قدیمی را زنده میکند.
کیبوردی برای ساخت در خانه
جالب اینجاست که این محصول فروشی نیست. گوگل تمام فایلهای لازم از جمله نقشهها، مدلهای سهبعدی و نرمافزار را بهصورت متنباز منتشر کرده تا هر کسی بتواند نسخه شخصی خود را چاپ و سرهم کند؛ از مدل ساده با یک صفحه چرخان گرفته تا نسخه کامل با نه صفحه.
به گفتهی گوگل، هدف از این پروژهها جایگزینی ابزارهای فعلی نیست، بلکه یادآوری این نکته است که نوآوری از بازی، تجربه و کنجکاوی شکل میگیرد.
بازگشت حس مکانیکی در دنیای دیجیتال
پشت ظاهر طنزآمیز این پروژه، ایدهای تأملبرانگیز هم وجود دارد: بازتعریف رابطهی انسان و فناوری. گوگل با بازگرداندن یک حرکت فیزیکی و آشنا به دنیای دیجیتال، به نیاز ما برای لمس، مکث و تجربهی واقعی در برابر سرعت و لمس مجازی اشاره میکند. این کیبورد تجربهای ساده اما شاعرانه از تایپ کردن ارائه میدهد.
جایی برای تخیل در دل فناوری
پروژه Gboard Dial Version بخشی از مجموعهی Gboard Experiments است؛ مجموعهای که در آن گوگل ژاپن بارها نشان داده فناوری میتواند همزمان خلاق، شوخطبع و انسانی باشد.
شاید این کیبورد سرعت شما را بالا نبرد، اما یادآور نکتهای مهم است: در دنیای کاملاً منطقی فناوری، هنوز هم جایی برای تخیل وجود دارد.
این پروژه در ادامهی همان ایدههای خلاقانهی گوگل ژاپن قرار میگیرد که پیشتر کیبوردی به طول ۱.۶۵ متر و حتی کلاهی مخصوص تایپ در هنگام راه رفتن را معرفی کرده بود.
چرا این پلتفرم برای طراحان مهم است؟
چون Experiments with Google نشان میدهد:
- نوآوری الزاماً از بریف تجاری نمیآید
- UI میتواند «آزمایشی» باشد، نه بهینه
- UX گاهی باید عجیب، ناقص و حتی ناکارآمد باشد تا چیزی کشف شود
اینجا جاییست که:
Design ≠ Optimization
Design = Exploration
طراحی بدون فشار بازار
برخلاف استارتاپها:
- KPI ندارد
- Conversion مهم نیست
- Scale اولویت نیست
و دقیقاً به همین دلیل:
- جسور است
- شاعرانه است
- و اغلب الهامبخشتر از محصولات واقعی
برای دانشجوها و طراحان جوان:
Experiments with Google یک دانشگاه غیررسمی طراحی تعاملی است.
مکثی برای طراحان: پیوند طراحی و مهندسی
در دنیایی که سرعت و کارایی همیشه در کانون توجه هستند، آیا جایگاهی برای ناکامی وجود دارد؟ این پروژهها شاید بهظاهر بیفایده و عجیب به نظر برسند، اما در واقع به ما میآموزند که گاهی باید توقف کرد، بازی کرد و فقط آنچه در حال حاضر احساس میشود را امتحان کرد. این چالش به نوعی به ما یادآوری میکند که نوآوری نمیتواند فقط از موفقیتهای مکرر شکل بگیرد؛ بلکه در دل شکستها و کاوشهای بیپروای ما است که واقعیترین ایدهها متولد میشوند. آیا ما آمادهایم که در این دنیای پیچیده، از خطاها و بازیهایمان یاد بگیریم؟
