BeoSound 9000: طراحی سیستم صوتی مهندسیشده تجربه، از جنس صدا و حرکت (Bang & Olufsen, 1997)
BeoSound 9000 تنها یک پخشکننده CD نبود، بلکه نمایشی از طراحی تجربه کاربری در محصولات الکترونیکی به شمار میرفت. این دستگاه با ترکیب عملکرد، صدا و حرکت، تبدیل تعویض یک CD به یک تجربه جذاب و هنری را ممکن میکرد. در حالی که دیگر CD پلیرها از نظر ظاهری و بصری معمولی به نظر میرسیدند، BeoSound 9000 با طراحی عمودی و نمای باز مکانیزم خود، به کاربران اجازه میداد تا نه تنها شنونده، بلکه ناظر فرآیند باشند. با وجود تغییرات در فناوری و افزایش محبوبیت سرویسهای استریم، فلسفه طراحی این محصول همچنان میتواند برای آینده طراحی محصولات جدید الهامبخش باشد.
BeoSound 9000 تنها یک پخشکننده CD نبود؛ یک مانفیست طراحی تجربه (UX) در محصولی الکترونیکی بود.
در زمانی که دیوایسهای صوتی معمولاً جعبههایی بیهویت بودن، Bang & Olufsen با BeoSound 9000، عملکرد، صدا، حرکت و نمایش را در روایتی مهندسیشده و نمایشی ترکیب کرد. نتیجه؟ تجربهای نزدیک به تماشای اپرا – فقط برای تعویض یک CD.
🧩 مسأله طراحی
در میانهی دهه ۹۰، CD پلیرها از نظر فنی تکاملیافته بودن، اما از نظر تجربه کاربری و زیباییشناسی عقب مونده بودن.
🔍 مسئله:
چطور میشه یک عملکرد کاملاً معمولی (پخش موسیقی از چند CD) رو به یک تجربه لذتبخش و معنادار تبدیل کرد؟
🛠 راهحل طراحی
| جنبه | راهحل B&O |
|---|---|
| فرم کلی | طراحی عمودی با ۶ CD قابل مشاهده – حذف «جعبهگرایی» سنتی |
| مکانیزم حرکتی | بازوی مکانیکی سریع که بین CDها حرکت میکرد (مکثدار و دقیق – مثل اجرای نمایشی) |
| صدا | صدای حرکت مکانیکی بازو عمداً حفظ شد تا حس «زنده بودن دستگاه» منتقل شود |
| تعاملپذیری | پنل شفاف شیشهای، نورپردازی مینیمال، دکمههای لمسی خازنی |
| مود نمایش | نمایشگر زمان و ترک بهصورت افقی، در هماهنگی با معماری CDها |
🔬 نکات حرفهای
🔁 هنوز زندهست؟
امروزه با وجود سرویسهای استریم، فرمهای لمسی تخت، و تجربههای غیرفیزیکی، خیلیها BeoSound 9000 رو متعلق به گذشته میدونن.
اما واقعیت اینه که:
تجربهای که کاربر رو تماشاچی یک رفتار مکانیکی هوشمند میکنه، همچنان در طراحی محصولات آیندهنگر (از قهوهسازهای پریمیوم تا رباطهای خانگی) نقش داره.