مسکن حداقلی: 🏠 The Minimum Dwelling

دهه‌ی ۱۹۲۰ اروپا، دورانی بود میان دو جنگ جهانی؛ شهرها از مهاجرت و فقر و کمبود مسکن رنج می‌بردند. در همین بستر، ایده‌ی “The Minimum Dwelling” یا مسکن حداقلی متولد شد — مفهومی که به‌دنبال بازتعریف رابطه‌ی انسان، فضا و نیاز واقعی او به زیستن بود.

The Minimum Dwelling به این معناست که خانه باید به‌اندازه‌ی نیاز واقعی انسان، و نه بیش از آن طراحی شود.
این مفهوم از ترکیب عملکردگرایی مدرن و عدالت اجتماعی زاده شد:
معماران می‌خواستند خانه‌هایی بسازند که هم اقتصادی باشند، هم راحت، هم انسانی.

ریشه تاریخی

• ارنست مای (Ernst May) در پروژه‌ی بزرگ Das Neue Frankfurt در آلمان (1925–1930) نخستین مجموعه‌های مسکونی حداقلی را طراحی کرد.
• الکساندر کلاین (Alexander Klein) با تحلیل حرکت انسان در خانه، استانداردهای فضاهای بهینه را تدوین کرد.
• و سرانجام کارل تایگه (Karel Teige)، نظریه‌پرداز چک، در کتاب The Minimum Dwelling (1932) بُعد فلسفی و اجتماعی این جنبش را شرح داد.

🔹 تأثیرات در معماری معاصر

• پیدایش Housing Blocks و Micro Apartments در شهرهای بزرگ.
• الهام از ایده‌ی “less is more” در جنبش مینیمالیسم.
• طرح‌های اجتماعی مانند Bauhaus Housing، Le Corbusier’s Unite d’Habitation و Japanese Capsule Hotels.

🔹 اصول طراحی در “حداقل مسکن”

🔹 بینش حرفه‌ای