در سال ۲۰۲۱، همکاری Ferrari و Berluti به هدف بازتعریف مرزهای طراحی لوکس و مهارتهای دستی آغاز شد و منجر به تولید مجموعهای از کفشها و پوشاک با ترکیبی از مهندسی ایتالیایی و هنر چرمدوزی فرانسوی شد. این همکاری بیشتر به مبادله فلسفههای طراحی پرداخته و بر اصول دقت و کیفیت تأکید کرده است، بهگونهای که طراحی محصولاتی چون کفشها و کتها با ظرافتی مشابه مراحل ساخت موتورهای Ferrari انجام شده است. در زمانهای که اغلب برندها به سمت استریتویر رفتهاند، این همکاری نماینده متمایزی از مفهوم "لوکس خاموش" است که بر جزئیات و اصالت تأکید دارد و نشان میدهد که لوکسی است که هم میتواند سریع باشد و هم ظریف.
در سال ۲۰۲۱، Ferrari و Berluti (برند فرانسویِ لوکس و زیرمجموعهی LVMH) همکاری مشترکی را آغاز کردند تا مرز بین Luxury Automotive Design و Haute Craftsmanship را بازتعریف کنند.
نتیجه، مجموعهای از کفشها و پوشاک بود که روح مهندسی ایتالیایی را با مهارت چرمی فرانسوی تلفیق میکرد.
✨ ویژگی خاص این همکاری:
- همکاری نه برای بازاریابی، بلکه بهمنظور تبادل فلسفه طراحی انجام شد.
Berluti: «تکامل در کار دست و ماده»
Ferrari: «تکامل در سرعت و فرم» - طراحی کفشها و لباسها با همان دقتی انجام شد که در ساخت موتورهای Ferrari به کار میرود.
- هر جزئی، از دوخت تا بستهبندی، حس «handcrafted precision» را منتقل میکرد.
👞 محصولات شاخص:
در اکتبر ۲۰۱۸، Berluti و Ferrari اعلام کردند که یک مجموعه کفش محدود (capsule collection) تولید کردهاند که سه مدل کلیدی دارد: اسلیپ-آن (Slip-On)، آکسفورد (Oxford) و چِلسیا بوت (Chelsea Boot).
- کفشهای Ferrari x Berluti Fast Track با طراحی مینیمال، بدنهی چرم Venezia Patina (امضای Berluti) و جزئیات فلزی الهامگرفته از قطعات داخلی Ferrari.
- کتهای چرمی و ژاکتهایی که از فرم بدنهی آیرودینامیک خودروهای Ferrari الهام گرفته بودند.
- رنگبندی شامل قرمز Rosso Corsa، مشکی مات و خاکستری متالیک — همان پالت نمادین دنیای فراری.
📌 تحلیل فرهنگی و طراحی:
جمعبندی
اگر همکاریهایی مثل Balenciaga × Crocs روی تضاد و شوک بنا شدن، همکاری Ferrari × Berluti روی هماهنگی و توازن شکل گرفته.
اینجا هیچ چیز فریاد نمیزند، ولی همهچیز حسابشده برق میزند.
این collab بیشتر از یک همکاری مد، یک درس در فلسفهی طراحی لوکس معاصر است:
فرم، عملکرد، ماده — در بالاترین دقت ممکن.
جالب است که در دنیایی که همه چیز دربارهی هیاهو و نمایش است، Ferrari و Berluti تصمیم به سکوت و توازن گرفتهاند. آیا این انتخاب به معنی یک نوع عصیان علیه مسائل فرسایشی مدرن نیست؟ شاید چالش واقعی اینجاست که ما همچنان در جستجوی چیزی الگوهای قدیمی را با صدای بلند رد کنیم، در حالی که این دو برند دقیقا برعکس عمل کرده و با نرمی و ظرافت به بیان داستان خود پرداختهاند. اینجا، در سکوت، میتوانیم فضایی برای تفکر و تأمل بیابیم، اما آیا این سکوت در نهایت ما را دعوت به خرید میکند یا صرفا تنهایی مارا بیشتر نشان میدهد؟
