کوچسرفینگ یک شبکه اجتماعی و پلتفرم گردشگری برای اقامت رایگان در خانههای بومی است که به تبادل فرهنگی و دوستانه بین مسافران و میزبانها کمک میکند. این پلتفرم با هدف کاهش هزینهها و تسهیل سفر، امکان ارتباط مستقیم و بدون واسطه مسافران با افراد محلی را فراهم میآورد. کاربران میتوانند به عنوان میزبان یا مهمان به فعالیت بپردازند و با توجه به پروفایل و نظرات دیگر کاربران، میزان اعتبار و اعتماد خود را افزایش دهند. اگرچه امنیت در این سیستم به اعتماد متقابل بستگی دارد، گزینههایی برای تأیید هویت و بررسی نظرات وجود دارد که میتواند ریسکهای ممکن را کاهش دهد.
کاوچ سرفینگ یا کوچسرفینگ (به انگلیسی: CouchSurfing) به معنای کاناپه گردی یک سایت گردشگری است که به صورت یک شبکه اجتماعی و یکی از معروفترین پرتالهای گردشگری در اینترنت است که در زمینه «مهماننوازی و اقامت رایگان» فعالیت میکند و چند سالی هست که بین ایرانیان به محبوبیت قابل توجهی دست یافتهاست.

خلاقیت و نوآوری این شبکه، در عرصه گردشگری مجازی (e-tourism)میباشد و از جنبه کسب و کار نیز، یکی از نمونههای موفق کارآفرینی دیجیتالی (Entrepreneurship) است و در زمینه ایجاد و تقویت دوستی و تبادل فرهنگ و تجربه و کم کردن هزینهها و آسان شدن مسافرت فعالیت میکند. کوچسرفینگ، در واقع هیچ یک از خدمات بالا را خودش ارائه نمیدهد، بلکه با پشتیبانی دائمی از سایت و ارائه خدمات مجازی، فقط زمینه آشنایی کاربران با یکدیگر را فراهم مینماید.
این شبکه بر اساس “Hosting” و “Surfing” به معنای اقامت یک مسافر در منزل یک شخص بومی به عنوان مهمان و بهطور رایگان بوده و در زمانی که یک کوچسرف بخواهد شهری به شهر دیگری برود، از طریق اینترنت با میزبان تماس خواهد گرفت و درصورت اعلام آمادگی میزبان، این سفر را انجام خواهد داد.
کوچ سرفینگ، کاناپه گردی یا اقامت رایگان در خانه میزبانهای محلی
جمع بندی
خدمات میزبانی در اینگونه سفرها رایگان است اما این بدان معنا نیست که میزبان باید برای مسافر پول خرج کند، در این سیستم، میزبان نباید برای فراهم کردن محل اقامت از میهمان درخواست پول کند، همچنین، میهمان نیز حق ندارد خرجی به گردن میزبان بگذارد و نباید از سیستم سوءاستفاده نماید، البته تقبل هزینه به صورت داوطلبانه مجاز است.
از بین افراد تنها ۸ درصد از سوی این سایت تأیید شدهاند و حدود ۶ درصد هم از نظر اخلاقی ضمانت شدهاند. اما بقیه اعضا (بیش از ۸۰ درصد اعضا) تأیید یا از نظر اخلاقی ضمانت نشدهاند. شاید این موضوع کمی نگرانکننده به نظر برسد چون فردی که به عنوان سفیر وارد این سایت میشود در واقع اعلام آمادگی میکند که میزبان دیگر سفیران باشد یا آنها را در خانه خود بپذیرد. اما طرفداران کوچسرفینگ بر این عقیدهاند که “از سال ۲۰۰۴ تا اوت ۲۰۱۱ که بیش از ۳ میلیون و ۴۰۰ دیدار و میزبانی انجام شده و حتی یک مورد تخلف نیز گزارش نشده است.” در میزبانی سایت، به میزبانان توصیه گردیده که در قبول مهمان یا میزبان باید به رفرنسها و فیدبکهایی که مهمانان و میزبانان قبلی به آن فرد دادهاند توجه کرد تا با آگاهی و اطلاعات بیشتری اقدام شود.
در دنیای پرسرعت و دیجیتال امروز، غوطهور شدن در فرهنگ محلی یک شهر با اقامت در خانههای بومی ممکن است به تنهایی کافی نباشد. به نظر میرسد در زمانهای که ارتباطات از طریق تکنولوژی سهلتر شدهاند، پیدا کردن انسانهایی با روحیه مهماننوازی و اعتماد هنوز هم چالشی بزرگ است. این تناقض ما را به تفکر میکشاند: آیا این روابط واقعیتر از روابطی است که در هتلها یا اقامتگاههای معمولی داریم، یا فقط دماسنجی است از تمایل ما به فرار از انزوا؟ در یک جامعه صنعتی، وقتی همه چیز ممکن است، پیدا کردن «دردانههای انسانی» فراموش شده در کجا خواهد بود؟





