دوربین پولاروید که برای اولین بار در سال ۱۹۴۸ توسط ادوین لند معرفی شد، به عنوان یک تجربه عکاسی آنالوگ فوری شکل گرفت. این دوربین امکان چاپ فوری عکسهای ثبت شده را فراهم میآورد و فرآیند آن از طریق عبور فیلم از میان دو غلتک با استفاده از ماده ظهور انجام میشود. ابتدا، عکاس باید شدت نور محیط را اندازهگیری کرده و تنظیمات مناسب را اعمال کند، اما در دهه ۱۹۶۰، مدلهای پیشرفتهتری عرضه شدند که چاپ عکس را بهطور اتوماتیک و با کیفیت بهتری انجام میدادند. هدف اصلی لند ایجاد دسترسی آسان برای عموم به عکاسی بود تا همه بتوانند به راحتی از لحظات خود تصویری داشته باشند.
دوربین پولاروید (به انگلیسی: Polaroid Camera) نوعی دوربین آنالوگ ظهور فوری هستند که برای نخستین بار توسط ادوین لند، فیزیکدان آمریکایی، در روز ۲۶ نوامبر ۱۹۴۸ طراحی و به بازار عرضه شد. دوربینهای پولاروید، بلافاصله پس از عکسبرداری، نسخهٔ چاپشدهٔ عکس را پرینت میکردند و عکس گرفتهشده یک دقیقه بعد و در مدلهای جدیدتر تا چند ثانیه بعد، قابل رویت بود.
شیوهٔ کارکرد و ظهور فیلم در دوربینهای پولاروید بدینگونه است که فیلم از میان دو غلتک عبور میکند و همزمان مادهٔ ظهور فیلم روی آن پخش میشود.
تبلیغ خلاقانه دوربین عکاسی پولاروید
ظهور و چاپ عکس فوری
ایدهٔ اصلی ادوین لند آن بود که همهٔ افراد به یک دستگاه دوربین عکاسی دسترسی داشته باشند و بتوانند بدون زحمت عکس بگیرند. برای این کار لازم بود شخص ابتدا با استفاده از یک نورسنج، شدت نور محیط را اندازه بگیرد و سپس با توجه به شدت نور، زمان نوردهی را روی عدسی دوربین تنظیم کند. بعد عدسی را روی سوژه تنظیم میکردند و عکس میگرفتند و سپس عکاس دکمهای را میزد و صفحه بزرگی را از پشت دوربین خارج میکرد تا صفحههای مثبت (اسلاید) و منفی (نگاتیو) را روی هم قرار دهد و داروی چاپ روی صفحه پخش شود. پس از گذشت مدت زمانی مشخص عکس چاپ میشد و عکاس با باز کردن دریچهای از پشت دوربین صفحههای مثبت و منفی را از یکدیگر جدا میکرد. البته در دهه ۱۹۶۰ شرکت پولاروید فیلمهای پیشرفتهتری عرضه کرد که فرایند چاپ عکس بدون دخالت عکاس و به صورت خودکار صورت میگرفت و در نتیجه عکس از کیفیت بسیار بهتری برخوردار بود.
یک فرض ناگفته در متن این است که رفع نیاز به دخالت عکاس و سادهسازی فرایند عکاسی، به نوعی باعث کاهش مهارتهای فردی و شناخت عکاسان از فرآیند عکاسی میشود. گرچه هدف اصلی ادوین لند این بوده که عکاسی را در دسترس عموم قرار دهد، اما این فرایند بهتدریج ممکن است باعث شود که افراد به جای یادگیری ابعاد فنی عکاسی، به سرعت به تولید عکسهای فوری بسنده کنند. این روند میتواند بر کیفیت خروجیهای خلاقانه و توانایی افراد در درک عمیقتر از هنر عکاسی تأثیرگذار باشد.
