این متن درباره کامیونهایی است که از سیستم فرمان پویا استفاده میکنند تا رانندگی را آسانتر کنند. برای نشان دادن عملکرد این سیستم، ون دام در بین دو کامیون ایستاده و پاهایش روی آیینه هر یک از کامیونها قرار دارد. کامیونها به آرامی رو به عقب حرکت میکنند و پاهای ون دام را به آرامی باز میکنند. در این لحظه، ون دام گفتگوهایی درباره تجربیات زندگی خود، از جمله چالشها و سختیها بیان میکند و به وضعیت ایدهآل بدنی خود اشاره دارد.
ولوو در این کامیونها از یک سیستم جدید فرمان پویا برای رانندگی آسانتر بهره میبرد. برای نشان دادن عملکرد آرام سیستم فرمان، ون دام بین دو کامیون ایستاده و هر کدام از پاهای وی روی آیینه یکی از کامیونها قرار دارد. کامیونها به آرامی رو به عقب حرکت می کنند و از هم دور میشوند تا پاهای ون دام به اندازه ۱۸۰ درجه باز شوند.
ون دام در حال حرکت کامیونها و در حالی که یک موسیقی متن از Enya به گوش میرسد، نیز دیالوگی میگوید:
من در زندگی بالا و پایین زیاد داشتم. از جادههای ناهموار عبور و بادهای شدید را تحمل کرده ام. اینها از من همان چیزی را ساخته که امروز هستم و الان روبروی شما ایستادهام. آنچه میبینید بدنی آرمانی است.
این تصویر از ون دام که بین کامیونهای در حال حرکت ایستاده، تداعیگر تئوری زندگیست: ما در زندگی با چالشها و نوسانات زیادی روبهرو هستیم. اما در عین حال، آیا ما در پی یک بدن ایدهآل و نمایشی از خود هستیم که در برابر این نوسانات ایستادگی کند؟ شاید این دوگانگی، همانطور که کامیونها از هم دور میشوند، ما را به این فکر میاندازد که چقدر از خود فاصله گرفتهایم و آیا واقعا در جستجوی ارتباط واقعی با خود هستیم یا صرفاً به دنبال تصویری ایدهآل از خود؟
