بهزاد نوحسینی، طراح گرافیک ایرانی، متخصص در طراحی هویت بصری و لوگوتایپ فارسی است که رویکردی مینیمالیستی و در عین حال مفهومی را در آثار خود به کار میبرد. او با پیوند زیباییشناسی معاصر و میراث گرافیک ایرانی، طراحیهایی میآفریند که هم از لحاظ بصری جذاب و هم قابلتشخیص و ماندگارند. آثار او، که در اینستاگرامش به نمایش درآمدهاند، شامل پروژههای فرهنگی، هنری و تجاری متنوعی هستند و به طراحان یادآوری میکنند که طراحی لوگو فراتر از ایجاد یک آیکون ساده است و نیازمند درک عمیق از زبان بصری است.
بهزاد نوحسینی یکی از طراحان گرافیک معاصر ایرانی است که تخصص او در طراحی هویت بصری، لوگوتایپ فارسی، و ترکیب تایپوگرافی با فرمهای تصویری مینیمال است.
او در طراحیهایش، زیباییشناسی معاصر را با میراث گرافیک ایرانی پیوند میزند.
در آثار بهزاد، وضوح و هوشمندی حرف اول را میزند. فرمها در عین سادگی، مفهومدار و لایهدار هستند. او بهخوبی میداند که یک «برند موفق» نیاز به هویتی دارد که نه فقط زیبا، بلکه ماندگار، قابل تشخیص و قابل اجرا در مدیومهای مختلف باشد.
اینستاگرام بهزاد پر است از نمونهکارهایی که طیف متنوعی از پروژههای فرهنگی، هنری و تجاری را در بر میگیرند. هر پست، مثل تمرین خوشنویسی دیجیتال است که بین نظم و حس حرکت در نوسان است.
بهزاد در کالکشنی که با خوش ذوقی سبک فیلمسازی چند کارگردان مطرح جهان از جمله تارانتینو، دیوید فینچر، اصغر فراهدی و پیتر جکسن با طرحی گرافیکی به نمایش گذاشته است، در این طرح ها از نگاه موسیقیایی به سبک فیلمسازی کارگردانان بزرگ نگریسته شده است و علاقه مندان سینما در سراسر جهان آنها را به اشتراک گذاشته اند:
🎯 سبک و استایل
در دنیای پرهیاهوی طراحی گرافیک، بهزاد نوحسینی هویتی را میسازد که در عین سادگی، به وضوح قدرت خود را نشان میدهد. اما آیا واقعاً یک لوگو میتواند داستانی به همین میزان عمیق را تعریف کند؟ این نقص در رسانهای شدن هنر به نوعی یادآور ناپایداری دنیای طراحی است: آیا ما در حال ساختن هویتهای ماندگار هستیم یا فقط در پی روندهای زودگذر قرار میگیریم؟ در این میانه، این سوال باقی میماند که آیا مخاطبان واقعاً به عمق این کارکردها توجه میکنند یا فقط به ظواهر بسنده میکنند؟ در عصری که همه چیز در حال تغییر است، آیا میتوانیم به ماندگاری ایدهها و هنرهای واقعی امیدوار باشیم؟
