تعدادی از انجمنها و خیریهها در ایران و دنیا با هدف حمایت از کودکان کمبرخوردار فعالیت میکنند، اما بسیاری از آنها با مشکلات مالی مواجهاند. اپلیکیشن سِی (SAY)، طراحی شده توسط شرکت «پندار آرا هوشمند»، سعی دارد با ایجاد ارتباط میان کودکان تحت پوشش خیریهها و افراد متقاضی حمایت، نیازهای آنها را تأمین کند. این اپلیکیشن امکان خرید کالا یا خدمات مورد نیاز کودکان را برای کاربران فراهم میکند و همچنین به آنها اجازه میدهد که نقشهای مشابه افراد خانواده را در پروسه حمایت ایفا کنند. از طریق SAY، کاربران میتوانند بهطور مستقیم نیازهای واقعی کودکان را شناسایی و برطرف کنند.
انجمنهای زیادی در دنیا با هدف کمک به کودکان کمبرخوردار در حال فعالیتند که هرکدام با استفاده از روشهای خلاقانه تلاش دارند شرایطی را مهیا کنند تا دوران کودکی که شیرینترین سالهای زندگی هر انسانی است با تلخی و در حسرت امکانات مختلف سپری نشود. در ایران هم خیریهها و انجمنهای زیادی وجود دارند که در تلاشند تا امکانات را از سطح پردرآمد جامعه به کودکانی که خانوادههای پردرآمد و مرفهی ندارند برسانند. اما این خیریهها نیز اغلب با مشکلات مالی زیادی دست و پنجه نرم میکنند و نیاز بهحمایتهای ویژه دارند.
شرکت خلاق و نوآور «پندار آرا هوشمند» از سال 97 روی این نیاز خیریهها تمرکز کرده است و با به کارگیری مهارت کارشناسان گروه، اپلیکیشن سِی (SAY) را به بازار ارائه کردهاست. هدف این اپلیکیشن فراهم کردن امکان توزیع عادلانه داراییهای جهان در بین تمام افراد به ویژه کودکان است. در این مجموعه، کودکان تحتپوشش خیریهها و انجمنهای حمایتی به مردمی که مشتاقند کمک کنند و موثر باشند متصل میشوند و افراد میتوانند بهعنوان اعضای خانوادههای مجازی کودکان آنها را حمایت کرده و نیازهای مالیشان را با خرید کالا یا پرداخت هزینههای اقلام غیرکالایی که به عنوان سرویس تعریف میشوند، برطرف کنند.
وب سایت رسمی: SAY
SAY استارتآپی ایرانی با رویکرد مسئولیت اجتماعی است تا نقطه تلاقی تمام کسانی باشد که برای جهانی دوستانهتر تلاش میکنند؛ SAY با استفاده از تکنولوژیِ کوتاهترین فاصله بین تمام کودکان جهان و جامعهای آگاه خواهد بود.
روش حمایت از کودکان تحت پوشش در SAY
در اپلیکیشن سِی (SAY) کاربر میتواند کالاهای مورد نیاز کودکان تحت پوشش را بخرد؛ صرف نظر از این که آن کالا چه باشد. در واقع مجموعهای از نیازهای کودکان مختلف در این بستر قرار گرفته است که هر کاربر متناسب با موقعیت مالی و تصمیم شخصی خود میتواند یکی از نیازهای مهم کودکان را برطرف کند. فرض کنید کودکی در آستانه رفتن به مدرسه است و کیف و کفش و لوازم التحریر نیاز دارد یا کودکی دیگر در محل زندگیاش یخچال ندارد در حالی که این وسیله مهمی برای او و خانوادهاش به حساب میآید. نیازهایی مثل پوشاک، خوراک، هزینه درمان، هزینههای رفتن به کلاسهای دلخواه و موارد متنوع دیگر بنا به تشخیص مددکاران کودکان شناسایی شده و بعد از تایید تیم سِی در اپلیکیشن قرار میگیرد تا کاربران بتوانند بهعنوان عضوی از خانواده مجازی کودک، نیازهای او را تامین کنند.
نحوه عملکرد say
ساختار SAY ساده است، شما وارد اپلیکیشن میشوید، لیستی از کودکان مشاهده میکنید با جنسیت و سنهای مختلف، با کلیک روی نام کودک داستانش و علاقهمندیهایش را با زبان شیرینی میشونید. مثل داستان سیروان ۱۳ساله.
اما، جذابترین بخش اپلیکیشن اینجاست که شما و دیگر کاربران میتوانید مثل اعضای واقعی خانواده نقشهای مختلفی را بر عهده بگیرید، من دایی سیوان ۱۳ساله و عموی نیلوفر ۱۸ ساله هستم. اپلیکیشن به صورت هفتگی نیازهای کودکان را شناسایی میکند و شما میتوانید مثل یک عضو خانواده واقعی بخشی از آنها را تامین کنید! مثلا برای خواهرزادهتان کتابهای مورد نیازش را تهیه کنید.
یکی از فرضهای نهفته در این متن، این است که ارائه یک اپلیکیشن برای حمایت از کودکان کمبرخوردار، بهراحتی میتواند به کاهش فاصله اجتماعی بین افراد پردرآمد و نیازمند منجر شود. این فرض بدین معناست که فناوری اطلاعات میتواند به عنوان ابزاری برای بهبود شرایط اجتماعی عمل کند، اما به نوعی از پیچیدگیهای واقعی این فواصل غفلت میکند. در واقع، این اپلیکیشن تنها بخشی از یک معضل بزرگتر را نشانه میگیرد که شامل نیازهای عمیقتر و ساختاریتر اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است که ممکن است تحت تأثیر سطحینگری به این نوع از حمایتها نادیده گرفته شود.
