زون، پخشکننده موسیقی مایکروسافت که در سال ۲۰۰۵ طراحی شد، نتوانست موفقیتی مشابه با آیپاد اپل کسب کند و به عنوان نماد شکست برخی از محصولات این شرکت تلقی میشود. دلیل این ناکامی به طراحی ناکافی، ضخامت و ظاهر غیرجذاب آن نسبت داده میشود. با وجود این، هنوز افرادی وجود دارند که به زون وابستگی عاطفی دارند و کلکسیونهای خود را از این دستگاهها گسترش میدهند. یکی از این افراد، کانر وودز، با تعمیر و جمعآوری مدلهای مختلف زون در تلاش است تا میراث این محصول را زنده نگه دارد و به تشکلهای آنلاین برای طرفداران این برند میپیوندد.

زون ساخته شد تا جای آیپاد اپل را بگیرد، اما در این امر موفق نبود. رابی بچ (Robbie Bach) رئیس سابق بخش سرگرمی های خانگی و تجارت موبایل شرکت مایکروسافت در این باره توضیح میدهد:صادقانه باید بگویم که ما به قدر کافی شجاعت به خرج ندادیم تا اپل را با محصولی که چندان بد نبود شکست دهیم. با این حال آن یک محصول تقلیدی بود و بعید است کسی بخواد دستگاه خود را بفروشد و یک محصول تقلیدی را بخرد.
چقدر عجیبه که برخی از افراد نهتنها به تاریخ پیوسته زون وفادار ماندهاند بلکه از آن به عنوان یک نماد مقاومت در برابر فرهنگ غالب تکنولوژی هم یاد میکنند. در دنیایی که به سرعت در حال پیشرفت است، آیا نگهداری از چنین یادگاریهایی نشانهای از وابستگی عاطفی است به چیزی که دیگر وجود ندارد؟ یا شاید در پیوند با این محصولات قدیمی، ما به دنبال چیزی فراتر از تکنولوژی هستیم؛ به دنبال حس تعلق، تاریخ و خاطراتی که اجازه نمیدهند گذشته به فراموشی سپرده شود. این حس نادیده انگاشتن و از دست دادن ممکن است ما را به سمت جمعآوری و نگهداری از آن چیزهایی سوق دهد که دیگر در این دنیای پرشتاب جایگاهی ندارند.
اگر به دنبال کشف بیشتر در مورد زون هستید، ممکن است بخواهید به سابردیت r/zune سر بزنید تا از تجربیات و کلکسیونهای دیگر طرفداران باخبر شوید. در طراحی، درس مهمی که میتوان از این تجربه گرفت این است که طراحی محصول باید نهتنها کارایی را در نظر بگیرد، بلکه به ظرافت بصری و هویت برندی نیز توجه کافی داشته باشد. به عنوان یک ابزار، بررسی سختافزارهای قدیمی و نادر میتواند الهامبخش شما باشد. همچنین، آثار فردی مانند جانی آیو (Jony Ive)، طراحی اصلی آیپاد، میتواند شما را در جستجوی آثار طراحی خلاقانه بیشتر ترغیب کند.




